ترک اعتیاد

پردیس کیلینیک

بهترین رژیم برای ترک اعتیاد

مهر 27دفعات مطالعه 1573 مورد
امتياز اين آيتم
(0 راي)


از دیدگاه رفتارشناسی، ترک اعتیاد، خداحافظی با رفتارهای نامناسب است. تغذیه ما وجهی از رفتار روزانه ماست.

 

از میان نشانه های یک زندگی اعتیادی همانند بی تفاوتی به سر و وضع ظاهری خودمان، یکی هم بی توجهی به غذایی است که می خوریم. بسیار پیش می آید که غذای کمی بخوریم یا حتی غذا خوردن را فراموش کنیم و یا برعکس، به نحوی افراطی، خوراکی هایی بخوریم که ارزش غذایی چندانی ندارند. از اهداف اساسی درمان وابستگی به مواد، ارتقای سطح مسوولیت پذیری بیماران است. رعایت تغذیه متعادل و صحیح، در واقع پذیرش مسوولیت های ما نسبت به بدن خودمان است....
ظریفی گفته است که: «همه دوست دارند که به بهشت بروند ولی مشکل اینجاست که کسی دوست ندارد بمیرد.» همه ما دوست داریم بدنی قوی و سالم داشته باشیم اما کمتر در مقام ایفای الزامات آن برمی آییم. پرواضح است که سوءمصرف مواد، آثار تخریبی بسیاری بر بدن ما خواهد داشت. اعتیاد به لحاظ عوارضی که بر اعضا و جوارح ما دارد، شبیه سگ است؛ یعنی بعضی اعضا را لیس می زند و برخی دیگر را گاز می گیرد. اما به هر حال، هر چه شدت و مدت وابستگی بیشتر باشد، تخریب بدنی بیشتر است. در واقع اکثر معتادان به درجاتی دچار سوءتغذیه هستند.
مصایب اعتیاد
بیماران در زمان مصرف مواد به اشتباه آنها را عامل قدرت و انرژی گرفتن خود می دانند اما در حقیقت این مواد تهی از انرژی هستند. کاهش اشتها، سوءهاضمه و سوءجذب، نقص عملکرد کبد و لوزالعمده، کم کاری روده و نیز عدم دفع مناسب سموم و مواد زاید حاصل از سوخت وساز، از جمله عوارض مصرف مواد است. همچنین مصرف مواد به افزایش دفع و اتلاف برخی مواد ضروری برای بدن می انجامد که ریزمغذی هایی همچون ویتامین ها و املاح معدنی از جمله اند. ریزمغذی ها چاق کننده نیستند اما اشتها را زیاد می کنند و هر چند از متابولیسم آنها مستقیما انرژی تولید نمی شود اما در تولید انرژی برای بدن ما نقش واسطه ای بسیار مهمی را ایفا می کند. ویتامین های گروه B و اسید فولیک از این گروه اند.
علاوه بر ریزمغذی ها، سوخت وساز درشت مغذی ها (کربوهیدرات ، چربی و پروتئین) نیز که عوامل اصلی تولید انرژی در بدن ما هستند، با اختلال جدی همراه می شود. اینکه در یک برنامه غذایی متعادل توصیه می شود که ۴۵ درصد منابع انرژی از محل مصرف کربوهیدرات، ۳۰ درصد از محل مصرف چربی ها و ۲۵ درصد از طریق مصرف پروتئین تامین شود، نقش و جایگاه درشت مغذی ها را در توانایی برای تحرک و انجام فعالیت های روزانه ما نمایان می سازد.
برای شناسایی عادت ها
توصیه می کنم اگر حوصله دارید برای خودتان جدولی تهیه کنید و در آن، آنچه می خورید و محل و موقعیت غذا خوردن و وضعیت روحی خودتان در زمان مصرف غذا و نیز کار دیگری را که در حین غذا خوردن انجام می دهید، یادداشت کنید. این جدول را حداقل برای ۲ تا ۳ روز تکمیل کنید. شاید این روش به شما کمک کند که عادات اشتباه تغذیه ای خود را شناسایی کرده و به تصحیح آنها بپردازید. به عنوان مثال، اگر شما غالبا صبحانه یا ناهار خود را فراموش می کنید و به جبران آن در مواقعی که فرصت پیدا می کنید با تنقلاتی که فاقد ارزش غذایی لاز م اند، خودتان را سیر می کنید، اگر پشت میز کارتان یا حین رانندگی و یا صحبت با تلفن غذا می خورید و اگر زمانی که خوشحال یا عصبانی هستید به خوردن افراطی روی می آورید، بدانید که رفتار تغذیه ای صحیحی نداشته و غذاها را همانند مواد مصرف می کنید. به یاد داشته باشید که عجله کار شیطان است و همچون ترک موفق مواد، تغییر عادات و رفتارهای غذایی ما نیز نیازمند مرور زمان است و به تدریج می توانیم رفتارهای غذایی مطلوب را جایگزین کنیم.
۶ توصیه تغذیه ای در ترک اعتیاد
۱) برنامه غذایی در دوران ترک وابستگی، باید حاوی مقادیر کافی از ریزمغذی ها و درشت مغذی ها باشد تا بتواند بدن شما را در بازسازی بافت ها و رفع آسیب های وارده یاری رساند. بهتر است علاوه بر ۳ وعده غذای اصلی، از ۲ میان وعده غذایی نیز سود جست. به عبارت دیگر ۵ وعده غذایی سبک تر مهم تر از ۳ وعده غذایی مفصل است. میان وعده های غذایی کمک می کنند اختلاف بین حداقل و حداکثر قندخون در طول روز کاهش یابد؛ چون یکی از عواملی که موجب تغییرات خلق بیمار، احساس افت انرژی و خستگی، تحریک پذیری و عصبانیت در طول روز می شود، نوسان های قندخون است. به طور کلی، در دوران ترک وابستگی، رژیم غذایی پرپروتئین و غنی از کربوهیدرات (قند) مفید خواهد بود.
۲) خوردن میوه و سبزیجات تازه و غذاهای حاوی غلات کامل (مثل نان های سبوس دار و برنج سبوس دار) می تواند منابع ویتامینی لازم را برای تان تامین کند. مصرف روزانه یک قرص مولتی ویتامین کافی است و زیاده روی در مصرف ویتامین ها آسیب رسان است.
۳) برای رفع یبوست مزمن، مصرف غذاهای حاوی فیبر بالا کمک کننده است. میوه و سبزیجات از این لحاظ موثرند و از بروز عوارضی چون همورویید (بواسیر)، پیشگیری می کنند. مصرف داروها و فرآورده های ملین نیز کمک کننده اند.
۴) در مصرف چربی ها محدودیت قایل شوید. هر چند که ۲۵ درصد از کالری غذای ما باید از مصرف چربی ها تامین شود ولی فرهنگ غذایی ما به گونه ای است که معمولا مقادیر به مراتب بیشتر از ۲۵ درصد انرژی روزانه خود را از مصرف چربی ها تامین می کنیم.
۵) از مصرف کافئین حتی الامکان اجتناب کنید. به تدریج از روزهای آغازین ترک مواد، مصرف کافئین را کاهش دهید و این روند را تا رسیدن به حداقل میزانی که می توانید ادامه دهید. یادتان باشد که قهوه دم کرده، چای، نوشابه ، کاکائو و شکلات و نسکافه حاوی مقادیری کافئین هستند.
۶) مصرف قند و شکر و شیرینی جات نیز می تواند به عنوان یک محرک عمل کند لذا ضرورت دارد مصرف آنها را متناسب با میزان فعالیت فیزیکی خود تنظیم کنید. به علاوه، هنگام تمایل به شیرینی بهتر است میوه های شیرین بخورید. 

آيتم‌هاي مرتبط

  • روش های درمان اعتیاد

    ۱) درمان اعتیاد با بوپره نورفین : در این روش که بسیار راحت وبدون درد صورت می پذیرد، بیمار در عرض یکی دو هفته با استفاده از داروی سابوتکس ترک کامل اعتیاد مینماید.

     

    حتی بیمار بدون اینکه نیاز به بستری شدن یا تحمل درد یا درخواست استعلاجی داشته باشد، می تواند به کار خود نیز ادامه دهد
    ۲) درمانMMT : در این درمان بیمار از مصرف مواد مخدر و عوارض خانمانسوز اجتماعی، روانی، خانوادگی، و...... رهائی می یابد و با استفاده از متادون تولدی دوباره را تجربه میکند.
    در کنار درمانهای فوق بیماریهای همراه یا زمینه ساز مصرف مواد نیز توسط روان درمانی ،مشاوره خانواده، درمان داروئی ناراحتیهای اعصاب و روان، واختلالات روانی وجنسی و..... نیز درمان میگردد.
    آیا اعتیاد درمان پذیر است؟
    علیرغم اینکه اعتیاد یکی از پیچیده ترین بیماریها می باشد چنانچه فرد تمایل واقعی به درمان داشته و این امر برایش ارزشمند باشد و با روش درست به پیش رود قطعا درمان می گردد ، در حالیکه در مورد برخی از بیماریها متاسفانه چنین مسئله ای دیده نمی شود. در مقابل در صورتیکه فرد هنوز به تشخیص درستی نرسیده باشد، به عمق مشکلات و عوارض ناشی از اعتیاد خود واقف نگردیده ، تمایل واقعی جهت درمان نداشته و حتی به ادامه روند اعتیاد خود بیشتر تمایل داشته باشد متاسفانه هرگونه اقدام درمانی بی نتیجه خواهد بود.
    البته در موارد نادری بدلیل پیچیدگیهای خاص روانی، اعتیاد یا بیماریهای زمینه ای جسمی امکان درمان وجود نداشته و تنها با برخی از داروهای خاص سعی در کنترل اعتیاد یا کاهش آسیبهای آن می شود.
    لازم به ذکر است علم درمان اعتیاد دانش جدید و نوپایی در دنیا بوده و تعدد و تنوع مواد اعتیاد آور در ایران و تفاوت آن با کشورهای دیگر استفاده از منابع پزشکی خارجی را در این زمینه محدود نموده است.
    از این رو درمان اعتیاد یکی از دشوارترین و پیچیده ترین موارد درمانی در علم پزشکی بوده و موفقیت درمان تنها با آمیزه ای از علم، تجربه، هنر، عشق، صبر و تعهد کادر درمانی در قالب یک کار گروهی منسجم حاصل می گردد که تحقق این همه متاسفانه کمتر به چشم می خورد.
    آگاهی کامل فرد از مراحل مختلف درمانی قبل از اقدام به درمان نقش بسیارمهمی در کسب نتیجه مطلوب درازمدت دارد، در مقابل آسان گرفتن امر درمان و اقدام به درمان بدون بررسی و مطالعه کافی منجر به بروز ناکامیهای مکرر در درمان این معضل و نهایتا” بروز یاس و نا امیدی از درمان میگردد. در حالیکه چنانچه درمان بدرستی شروع شده و ادامه یابد، یک بار اقدام کافی است تا بیمار را به نتیجه مطلوب برساند.
    آیا درمان اعتیاد را می توان تضمین نمود؟
    درمان اعتیاد شامل دو بخش عمده درمان وابستگی جسمی (که اصطلاحا به آن سم زدائی می گویند) و درمان وابستگی روانی می باشد که درمان وابستگی روانی مهمترین بخش آن می باشد . در درمان وابستگی جسمی پزشک نقش عمده را داشته ولی در درمان وابستگی ذهنی و روانی بیمار نقش اصلی را ایفا می نماید. البته در درمان وابستگی روانی پزشک آگاه و مجرب می تواند راهکارهای متعددی را به فرد ارائه نماید تا وابستگی فرد را رفع نماید ولی چنانچه فرد پس از سم زدائی در پی شرکت در برنامه های آموزشی فوق نبوده و یا آنها را در عمل بکار نبندد متاسفانه احتمال عود بالا خواهد بود( چرا که رمز موفقیت در انجام دادن است نه دانستن ).از اینرو تضمین سم زدائی تا حدود زیادی بعهده پزشک ولی تضمین درمان کامل عمدتا در دست خود بیمار است و با شناخت نسبی از بیمار و سایر مسائل مهم در مشاوره ابتدای درمان تا حدودی می توان نتیجه نهایی درمان را پیش بینی نمود.
    ترک مواد مخدر با چه علائم جسمی و روانی همراه است؟
    بدنبال قطع مصرف مواد مخدر در فردی که اعتیاد به این مواد دارد علائم متعددی بروز می کند که اصطلاحا به آن سندرم محرومیت (Withdrawal Syndrome) گفته می شود. این سندرم شامل:
    درد عضلانی استخوانی ، بیخوابی، بیقراری، عطسه، آبریزش بینی، خمیازه، اسهال، تهوع و استفراغ، بی اشتهایی، ضعف وبیحالی، پرش اندامها، احساس سرما و گرما، لرز، تعریق، تپش قلب، اشک ریزش، درد شکم، هذیان، پرخاشگری، وسوسه به مصرف مواد …. می باشد . شدت علائم فوق در افراد مختلف متفاوت بوده و تحمل آنها بدون اقدامات درمانی صحیح بسیار دشوار می باشد.
    آیا ترک اعتیاد می تواند سلامتی فرد را به مخاطره افکند؟
    درمان وابستگی جسمی به مواد مخدر که اصطلاحا سم زدائی نامیده شده و در جامعه به ترک اعتیاد معروف است در مواردیکه بیمارتحت ارزیابی صحیح پزشکی و آزمایشات لازم انجام نگرفته و یا استانداردهای مراقبتهای پزشکی و پرستاری رعایت نشود می تواند با خطرات جدی همراه باشد، در غیر اینصورت سم زدائی سلامتی فرد را مورد تهدید قرار نمی دهد. سم زدائی از نظر علمی عبارتست از بکار بردن روشهایی که به بیمار کمک نماید تا دوره ترک را با حداقل علائم و بطور کنترل شده و بی خطر پشت سر گذارد.
    لازم به ذکر است ترک الکل خطرات بیشتری نسبت به ترک مواد مخدر داشته و حتی با رعایت استانداردهای پزشکی امکان تشنج، کوما و مرگ وجود دارد.
    سم زدائی با چند روش علمی انجام می پذیرد؟
    در حال حاضر پنج روش علمی جهت سم زدائی وجود دارد که هر یک با مزایا و محدودیتهایی همراه می باشد. این روشها عبارتند از :
    روش علامتی ،روش جایگزینی ، روش سریع (RD) و روش فوق سریع (URD یا UROD) که دو روش اول عمدتا” بصورت سرپایی و دو روش آخر الزاما” بصورت بستری انجام می پذیرد. علاوه بر روشهای فوق که در مرکز تخصصی نوین برای بیماران مختلف انتخاب و انجام می پذیرند، طب سوزنی نیز از روشهای علمی سم زدائی است که در این مرکز استفاده نشده و در موارد خاصی کاربرد دارد.
    روشهای مختلف سم زدائی چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند؟
    این روشها از نظر میزان موفقیت، سرعت بهبودی و دوره درمان، شدت علائم، هزینه ، نیاز به استراحت و غیبت از کار، نیاز به داشتن همراه، سرپائی یا بستری بودن و امکانات و تجهیزات لازم جهت انجامشان با یکدیگر متفاوت می باشند.
    روش علامتی کم هزینه ترین روش بوده ولی در عین حال نیاز به چندین روز استراحت در منزل داشته و از آنجا که علایم جسمی و روحی درمان در برخی موارد بخوبی کنترل نمی شود از اینرو درصد کمی کاربرد موفقیت آمیز دارد. این روش بصورت سرپائی یا بستری قابل انجام است.
    روش جایگزینی چنانچه بدرستی انجام گیرد همراه با علایم بسیار خفیفی بوده و اغلب نیاز به استراحت نداشته، فرد قادر به انجام فعالیتهای روزمره میباشد. این روش نسبت به روش قبلی هزینه بالاتر و در عین حال دوره طولانی تری داشته و بهمین دلیل در صورت عدم انتخاب صحیح بیمار موفقیت پایین تری دارد و تنها در موارد خاصی کاربرد دارد.
    روش فوق سریع از نظر موفقیت و سرعت بهبودی بالاترین درصد را داشته، ضمن آنکه اغلب راحت ترین روش سم زدایی نیز میباشد ولی هزینه آن بالاتر از سایر روشها بوده و بدلیل تکنیک پیچیده و ظرافتهای خاصی که در انجام موفقیت آمیز آن وجود دارد،نیاز به دانش و تجربه بالای کادر پزشکی و پرستاری و رعایت استانداردهای خاص بیمارستانی دارد، در غیر اینصورت نه تنها درمان به موفقیت نمی انجامد بلکه میتواند با خطرات جدی نیز همراه باشد.
    آیا برای همه بیماران می توان یک روش خاص سم زدائی را بکار برد؟
    خیر. با توجه به آنکه بیماران مختلف از جهات متعددی با یکدیگر متفاوت بوده و در عین حال تمایلات متفاوتی برای درمان دارند برای هر بیمار خاص تنها یکی از روشهای سم زدائی بهترین روش می باشد. آگاهی بیمار از مزایا و معایب هر یک از روشهای سم زدایی و تطبیق آنها با خواسته ها و شرایط خود کمک زیادی در تصمیم گیری صحیح جهت تعیین روش مناسب و هماهنگ با نظر پزشک معالج مینماید. در این زمینه بیمار می بایست عواملی چون موفقیت، راحتی، سرعت، هزینه، کیفیت خدمات، رعایت استانداردهای پزشکی و بستری یا سرپایی بودن را مورد توجه قرار دهد. البته پزشک در تشخیص روش مناسب عمدتا” موفقیت روش را مد نظر قرار می دهد (چرا که هدف اصلی مراجعه کننده نیز رسیدن به نتیجه و ترک کامل است) . ممکن است روشی موجود باشد که بسیار راحت و بدون علائم باشد (همچون کپسولهای دست ساز حاوی مخدر موجود در بازار که ندرتا” ممکن است به سم زدایی کامل بینجامند) ولی نهایتا” فرد به سم زدایی کامل نرسد ، در اینصورت چنین روشی بی ارزش خواهد بود.
    روش سم زدائی علامتی چگونه می باشد؟
    این روش حدود ۸ تا ۱۰ روز بطول می انجامد و درطی مدت فوق با استفاده از داروهای غیر مخدر مختلف علائم جسمی بیمار کنترل می گردد. در طی روزهای اول سم زدایی معمولا از داروهای بیشتری استفاده می گردد و پس ازآن داروهای مصرفی کاهش یافته ومعمولا”ظرف مدت ۱۰ روزاغلب آنها قطع می گردند.
    در این روش چنانچه بیمار در طی مدت درمان از ماده مخدر استفاده ننموده باشد داروی نالترکسون معمولا” در روز هفتم برای بیمار شروع میگردد (البته پس از تست مرفین و نالوکسون). در برخی از بیماران علائم ترک با این روش بخوبی کنترل نمی شود و از اینرو محدودیت دارد، ضمن آنکه در برخی از موارد علائم ترک ممکن است بخوبی کنترل شود ولی بدلیل وابستگی روانی بالا ممکن است فرد در طی دوره سم زدایی اقدام به مصرف ماده مخدر نماید که در اینصورت سم زدایی موفق نخواهد بود و اینرو در همه بیماران کاربرد ندارد.
    روش سم زدائی جایگزین چگونه است؟
    این روش حدود ۲ تا ۴ هفته بطول می انجامد و در طی دوره فوق از داروهای مخدریا شبه مخدر(خوراکی یا زیرزبانی) بعنوان جایگزین مخدر مصرفی بیماراستفاده می گردد. داروهای فوق در طی مدت فوق تدریجا” قطع می شوند و معمولا” در هفته سوم پس از انجام تست مرفین و نالوکسون برای بیمار داروی نالترکسون شروع می گردد. کاهش دوز داروهای جایگزین شده بسیار حساس بوده و با توجه به طولانی شدن دوره درمان این روش در برخی از بیماران موفق نبوده و از اینرومحدودیت دارد . این روش چنانچه بدرستی انجام گیرد با علائم جسمی خفیفی همراه می باشد . کپسولهای دست ساز موجود در بازار ( که اغلب بعنوان گیاهی و غیر مخدر معروف می باشند) حاوی مواد مخدر بوده و با این مکانیسم سعی در سم زدائی دارند ولی از آنجائی که ظرافتهای بسیار زیادی در موفقیت این روش وجود دارد اغلب افراد قادر به قطع کپسولهای فوق نبوده و به آنها اعتیاد پیدا می کنند.
    روش سم زدائی فوق سریع چیست؟
    این روش که در زبان انگلیسی Ultra Rapid Opiate Detoxification یا به اختصارURD یا UROD نامیده میشود جدیدترین روش جهت سم زدایی مواد مخدربوده ( البته بهترین روش در همه موارد نمی باشد و در همه موارد امکان پذیر نمی باشد ) و به این ترتیب است که بیمار اغلب به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت در مرکز درمانی بستری گردیده و درطی ۳ تا ۴ ساعت تحت بیهوشی عمومی ( نه خواب عمیق که فوق العاده خطرناک است) در اتاق عمل قرار میگیرد. در طی مدت بیهوشی داروهای ویژه ای برای بیمار تجویز می گردند که منجر به بروز علائم ترک بصورت سریع و فشرده می شوند. (البته بیمار در طی بیهوشی هیچگونه علامت خاصی را احساس نمی نماید).این عمل منجر به ترشح سریع مواد مخدرداخلی بدن گردیده که جایگزین مواد مخدر مصرفی بدن بیمار می گردد و تحمل بدن فرد نسبت به علائم ترک بسیار بالا می رود . در این روش بیماربیشترین شدت علائم جسمی را در طی مدت بیهوشی سپری می نماید .
    بزرگترین مزیت روش سم زدایی فوق سریع نسبت به روشهای دیگر سم زدایی میزان موفقیت آن (در مرحله سم زدایی) می باشد و درصورتیکه بدرستی انجام گیرد میزان موفقیت آن نزدیک به ۱۰۰% است . البته انجام روش سم زدائی فوق سریع نیاز به دانش و تجربه بسیار بالایی دارد ، در غیر اینصورت نه تنها به موفقیت نمی انجامد بلکه می تواند با خطرات و آسیبهای جدی نیز همراه باشد. البته لازم به ذکر است روش فوق در تمامی موارد امکان پذیر نبوده و در صورتیکه بیماری زمینه ای قلبی ، ریوی شدید یا برخی از بیماریهای دیگر وجود داشته باشد نمی توان به آن اقدام نمود. این روش عمدتا” در مواردی کار برد دارد که سم زدایی با روشهای دیگر مقدور نبوده و احتمال شکست بالایی دارند.
    مزایای دیگر این روش نسبت به سایر روشها سرعت بهبودی بالاتر و در اغلب موارد (نه همه موارد) راحتی بیشتر آن است . البته باید در نظر داشت در این روش کلیه علائم در طی مدت بیهوشی از بین نرفته و بطور کلی هیچ روش سم زدایی وجود ندارد که بدون علائم باشد ( و نمی توان انتظار معجزه داشت ) و تبلیغاتی که راجع به این روش می شود که در طی مدت ۴ ساعت کلیه علائم از بین می رود بی پایه و اساس است .
    بزرگترین مشکل در روش سم زدایی فوق سریع ضعف عمومی بدن پس ازمدت بیهوشی است که بطور متوسط ۳ تا ۵ روز ادامه دارد (در برخی موارد کمتر و در برخی موارد بیشتر است ) و با گذشت زمان بهبود می یابد. بجز مسئله ضعف عمومی که در اکثریت بیماران پس از سم زدایی فوق سریع (به درجات مختلف ) مشاهده می گردد، در برخی از بیماران علائم دیگری از قبیل علائم گوارشی ، خمیازه ، درد بدنی ، بیقراری یا بیخوابی نیز به درجات مختلف دیده می شود که جهت کنترل آنها داروهای موثری موجود بوده و علائم فوق اغلب برای بیمار مشکل ساز نمی باشند. شدت و نوع علائم جسمی پس از سم زدایی فوق سریع در افراد مختلف متفاوت بوده و تا حدودی قبل از سم زدایی قابل پیش بینی می باشد.
    پس از انجام سم زدایی فوق سریع (در صورتیکه بدرستی انجام شده باشد) داروی نالترکسون از روز اول برای بیمار شروع گردیده و می بایست روزانه و اغلب بمدت یکسال مصرف شود . یکی از راههای تشخیص اینکه UROD درست انجام شده است یا خیراین است که آیا برای بیمار نالترکسون از روز اول شروع شده است یا خیر. متاسفانه بدلیل پیچیدگیهایی که شروع نالترکسون در این روش دارد در برخی از موارد این دارو در روزهای بعدی برای بیماران شروع می شود که همراه با عوارض و مشکلات عدیده ، عدم تحمل بیمار یا شکست سم زدائی می باشد. یکی از دلایل عمده موفقیت بالای روش فوق سریع شروع نالترکسون از روز اول است ( که اگر نتوان این کار را انجام داد میزان موفقیت سم زدائی بسیار پائین می آید).
    داروی نالترکسون چیست و چه نقشی در درمان دارد؟
    داروی نالترکسون یک داروی ضد مخدربوده و از عود اعتیاد به مواد مخدر پیشگیری می نماید.(البته در کنار مصرف این دارو انجام روان درمانی نیز ضروری است). این دارو در افرادی که اعتیاد دارند قابل استفاده نبوده و همراه با عوارض بسیار شدیدی می باشد و تنها پس از سم زدائی قابل تجویز در بیماران می باشد و بعنوان یک برنامه استاندارد پزشکی لازمست تمامی بیماران پس از پایان سم زدائی ( با هر یک از روشهای موجود) تحت درمان با این دارو بمدت یکسال قرار گیرند.
    اثر نالترکسون به این ترتیب است که در صورتیکه فرد وسوسه زیاد جهت مصرف ماده مخدر داشته و آنرا مصرف نماید از تاثیر ماده مخدر بر روی بدن وی جلوگیری می نماید، که این مسئله اهمیت بسیار زیادی در پیشگیری از عود دارد ، بدلیل آنکه بدنبال عدم تاثیر ماده مخدر بر روی بدن فرد احتمال ادامه مصرف ماده مخدر بسیار پایین می آید و فرد از تلاش بیهوده فوق دست خواهد کشید ( البته در برخی از بیمارانیکه هروئین بر روی نالترکسون مصرف مینمایند بدلیل آنکه هروئین موجود در بازار اغلب همراه با داروهای خواب آور می باشد ممکن است حالات خواب آلودگی بروز نماید، یعنی نالترکسون جزء مخدری هروئین را خنثی مینماید ولی جزء خواب آور آن اثر می نماید که در چنین شرایطی تست ادراری در تشخیص کمک کننده است). در صورتیکه اگر این دارو مصرف نشود کافی است فقط فرد یکبار پس از ترک ماده مخدر استفاده نماید و ماده فوق بر روی بدنش اثر نماید که در اینصورت قطعا این روند ادامه یافته و فرد دچار برگشت اعتیاد می شود. در برخی از موارد در صورتیکه ماده مخدر بر روی نالترکسون مصرف شود امکان بروز علائم و عوارض خفیفی نیز وجود دارد( از جمله حالت تهوع و…..).
    علاوه بر اثر فوق نالترکسون تا حدودی وسوسه و میل به مصرف ماده مخدر را نیز کم می نماید.البته نه به این معنا که این دارو ضد وسوسه یا تنفرزا می باشد و تبلیغاتی که در این زمینه می شود بی پایه و اساس است و راه ایجاد تنفر تنها با روان درمانی می باشد.
    عوارض داروی نالترکسون تا چه حد جدی است؟
    داروی نالترکسون در فردی که مبتلا به اعتیاد به مواد مخدر می باشد علائم بسیار شدید سندرم محرومیت را ایجاد می نماید که کنترل آنها اغلب بسیار دشوار بوده و بعضا با خطرات جدی روبرو می باشد. ولی این دارو در افرادی که سم زدائی شده اند ندرتا عوارضی را در پی دارد که هیچیک جدی نمی باشند. مهمترین عارضه ای که در ارتباط با نالترکسون مطرح می باشد افزایش آنزیمهای کبدی است که بسیار نادر بوده و در عین حال عارضه مهمی نمی باشد، بدلیل اینکه نالترکسون بدون آنکه به سلولها یا بافت کبدی آسیبی برساند سبب افزایش این آنزیمها می گردد و برخلاف بعضی از داروها که هپاتیت و آسیب کبدی به همراه دارند چنین عارضه ای در مورد نالترکسون مطرح نمی باشد.
    افزایش آنزیمهای کبدی با آزمایش خود بطور دوره ای مشخص می گردد و در صورت بروز با قطع دارو به حد طبیعی بازمی گردد. لازم به ذکر است بسیاری از بیماران مبتلا به اعتیاد در زمان مراجعه به درمان آنزیمهای کبدی بالا دارند که پس از اقدام به درمان و شروع نالترکسون آنزیمهای کبدیشان به حد طبیعی بازمی گردد.
    آزمایشات مربوط به اعتیاد به مواد مخدر تا چند روز پس از اقدام سم زدائی منفی می شوند؟
    آزمایشات فوق معمولا از ۲ تا ۱۰ روز پس از قطع مصرف مواد مخدر منفی می شوند . در روش فوق سریع هر چند مواد مخدر از روز اول از سطح سلولهای پاک می گردند ولی از آنجائی که دفع این مواد عمدتا وابسته به دفع کبدی آنها از بدن می باشد این روش تاثیر زیادی در تسریع منفی شدن تستهای آزمایشگاهی فوق ندارد.
    لازم به ذکر است متاسفانه تستهای آزمایشگاهی فوق در برخی موارد منفی یا مثبت کاذب داشته و از اینرو به تنهایی اعتبار زیادی ندارند. مواردی که انگیزه شان از مراجعه به درمان تنها منفی شدن تستهای آزمایشگاهی می باشد متاسفانه پیش آگهی خوبی نداشته و اغلب همراه با عود زود هنگام می باشد و پزشک در این موارد می بایست دقت بیشتری در پذیرش بیمار داشته باشد.
    آیا روش خاصی از سم زدائی وجود دارد که از عود اعتیاد پیشگیری نماید؟
    خیر. درمان اعتیاد بطور کلی به دو بخش درمان وابستگی جسمی (سم زدائی) و درمان وابستگی روانی تقسیم می شود . البته درمان مراحل جزئی تری را نیز شامل می شود ( از جمله مشاوره انگیزشی در ابتدای درمان که حداقل یکساعت بطول می انجامد و….) که در راستای یکی از بخشهای دوگانه فوق می باشند. سم زدائی با هر یک از روشهای علمی فوق الذکر تنها بیمار را از نظر علائم جسمی یا روانی سندرم محرومیت کنترل می نماید وتاثیر مشخصی در درمان وابستگی روانی به تنهایی ندارد. از اینرو روش سم زدائی فوق سریع به تنهایی تاثیر و برتری مشخصی در پیشگیری از عود اعتیاد ندارد و نمی تواند جایگزین مراحل درمانی دیگر در این زمینه شود.
    البته روش سم زدائی فوق سریع از این نظر که داروی نالترکسون سریعتر برای بیماران شروع می گردد و بیماران سریعتر از نظر جسمی بهبود می یابند می تواند به بیماران کمک نماید تا با شرایط بهتر و مطمئنتری بتوانند به درمان و مبارزه با وابستگی روانی خود بپردازند. 

  • درمان اعتیاد به کراک

    کرک (Crack) که گاهی راک (Rock) نیز نامیده میشود، ماده ای محرک است که از تصفیه کوکائین به دست می آید و به اشکال مختلف تدخین (استنشاق دود) میشود.


    اما کراکی که در ایران رایج است از مشتقات هروئین است و در صورتی که بصورت علمی تولید شود از تصفیه هروئین به دست می آید .
    کراک ماده ای بی بو است، مصرف آن راحت است و با یک فندک در هر جایی که باشی می توانی مصرف کنی؛ درست برخلاف مصرف تریاک و یا هروئین است.
    کراک موجود در ایران
    کراک جدیدترین ماده مصرفی بین معتادان ایران است. این ماده شیمیایی خشک که در ترکیب آن به جای کوکائین و هروئین از قرصهای فاسد استفاده می شود.
    این ماده به سبب اینکه فاقد هر گونه بوی نامطبوع و خاص بوده مصرف را راحت کرده و موجب شده روند گرایش افراد به این ماده افزایش یابد.
    جالب است که بدانید تنها سه بار مصرف مقدار بسیار اندکی از کرک موجود در بازار ایران ، اعتیاد به آن را حتمی خواهد کرد و پس از این زمان بسیار کوتاه، شخص را به شدت به خود نیازمند و وابسته میکند.
    در حال حاضر کراک در بین گروهی از جوانان ایران شایع شده و به دومین ماده مصرفی معتادان تبدیل شده است. متأسفانه این شیوع بالا به دلیل تفکر اشتباهی است که در بین جوانان به وجود آمده است . در بین جوانان، این ماده به صورت ماده ای کم خطر با میزان نشئگی بالا معرفی شده و ۹۵درصد از مصرف کنندگان، آن را به اسم روان گردان می شناسند اما پس از شروع به مصرف، مشخص می شود که کراک ماده ای بسیار اعتیادآور است.
    لازم به ذکر است ۹۰درصد از مصرف کنندگان کراک، زیر ۲۴سال هستند. و این ماده در بین دختران نیز رواج یافته است.
    در ایران فشرده کردن هروئین در آزمایشگاه های خانگی ای انجام می شود که هیچ کدام استاندارد نیستند. و هر آزمایشگاهی بسته به نوع امکانات و سلیقه تولیدکننده متفاوت است و تولید کنندگان برای سود بیشتر انواع مواد دیگر (هر نوع داروی آرام بخش و کورتن ) را به این ماده اضافه می کنند . بنابراین عوارض ناشی از مصرف کراک با انواع مختلفش، در هرد فرد می تواند بسیار متفاوت از دیگران باشد.
    کراک های موجود در کشور ایران ۱۵۰ برابر هروئین قدرت تخریبی بر فکر ، مغز و اعصاب دارد و حتی منجر به مرگ های فجیعی می شود.
    کراک در بین جوانان ایران به صورت ماده ای کم خطر با میزان نشئگی بالا معرفی شده و ۹۵ درصد از مصرف کنندگان آن را به اسم روان گردان می شناسند چرا که از نظر کارشناسان سم شناسی کراک در اصل انرژی زا و شادی آور بوده و هیچ گونه اعتیادی را در مصرف کننده به وجود نمی آورد. اما کراکی که در ایران توزیع می شود کراک اصل نبوده و در آزمایشگاه های مخفی و خانگی کشور با فشرده کردن هروئین بدون در نظر گرفتن هرگونه استانداردی تهیه می شود و در برخی موارد نیز از ضایعاتی که نمی توان از آن هروئین خالص به دست آورد کراک تولید می شود. بنابراین خلاف تصور مصرف کنندگان کراک از تبلیغات نوع خارجی نوع ایرانی آن اعتیادآور بوده و طی یک ماه اول مصرف دائم از آن مقدار مصرف به ۳ یا ۴ برابر روز اول مصرف رسیده و تعداد دفعات مصرف روزانه به ۱۰بار در روز افزایش پیدا می کند.
    مشتقات هروئین
    هروئین به چهار گروه تقسیم می شود،
    ۱) گروه اول همان مرفین است یعنی قبل از اینکه عمل استیلازاسیون روی آن انجام گیرد.
    ۲) گروه دوم را هروئین خیابانی با درصد خلوص بین ۳ تا ۷ درصد که به هروئین خاکستری نیز معروف است نام برد و گفت: اغلب معتادان از این نوع هروئین استفاده می کنند که خطر جانی برای مصرف کنندگان در پی دارد.
    ۳) گروه سوم هروئین آزمایشگاهی با درصد خلوص بین ۶۰ تا ۷۰ درصد نام برد که امروزه قاچاقچیان به منظور فریب معتادان و مصرف کنندگان به آن عنوان کراک داده اند. درواقع آنها با این عنوان اعلام نمودند که مصرف کنندگان کراک می تواند سایر مواد را به راحتی ترک نموده و درمان اعتیاد به کراک راحت تر از سایر مواد مخدر می باشد.
    ۴) نوع چهارم هروئین تزریقی با درصد خلوص بالای ۹۵ درصد است که در گذشته به آن اشک خدا گفته می شد و امروزه آن را هروئین کریستال می نامند.
    گفتنی است، کراک که از مشتقات هروئین است میزان وابستگی و مضرات آن به مراتب بیش از مواد مخدر دیگر است.تاریخچه مصرف کرک:
    اعتیاد به کراک ،شیشه و کریستال بسیار شدیدتر و سریع تر از اعتیاد به تریاک، هرویین،موادمخدر دیگر و روانگردانها می باشد و ترک آن بسیار مشکل تر است.
    در هر جامعه ای پس از شیوع مواد اعتیادآور و مشاهده عوارض سوء آن، میل به مصرف آن در افراد کم می شود و در شرایط کنونی نیز هروئین به عنوان ماده مخدر خطرناک و خانمان سوز در جامعه جا افتاده است. بنابراین قاچاقچیان با تغییر رنگ، ظاهر و نام این ماده مخدر سعی در ایجاد بازار فروش کرده اند. تا جایی که با آزمایش بر روی حدود ۳۰ نمونه از کراک های مصرفی با قیمت هر گرم ۲۰ تا ۵۰ هزار تومان مشخص شد این مواد کراک واقعی نبوده، بلکه هروئین است. در حالیکه کراک واقعی نوعی از کوکائین است و قیمتی چندین برابر این رقم را دارد و نام صحیح آن کرک (CRACK ) می باشد،قیمت هر گرم آن حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ هزار تومان و قیمت هر کیلو از آن حدود ۱۵۰ میلیون تومان است که فعلا به صورت محدود در کشور های آمریکائی و توسط افراد مشهور و سرمایه داران بزرگ قابل مصرف می باشد و در آسیا و کشور های دیگر به صورت محدود وجود دارد.
    در این بین نه تنها قاچاقچیان سنتی سعی در نابود کردن نوجوانان و جوانان دارند بلکه تبلیغ موادمخدر صنعتی به سایت های اینترنتی نیز رسیده است و هم اکنون حدود ۱۶ هزار سایت اینترنتی وابسته به عناصر نامشروع ، قاچاقچیان مدرن این مواد هستند.
    کرکی که هم اکنون در ایران مورد استفاده قرار می گیرد و با نام کراک شناخته می شود، واقعی نیست و در حقیقت نوعی هروئین غلیظ شده(هروئین فشرده) است که قیمت آن هم یک دهم قیمت واقعی اش است و چهار تا شش ثانیه پس از مصرف اثراتش شروع می شود. مصرف این ماده از کمترین مقدار توسط فرد در طول یک ماه به ده برابر افزایش پیدا می کند تا جایی که فردی که روزی یکبار مصرف می کرده مجبور است هرچند ساعت یکبار این کار را تکرار کند.
    کراک برخلاف دیگر مواد مخدر بدون بو و مصرف آن بسیار ساده است. حتی اگر این ماده در حضور اعضای خانواده مصرف شود هیچ کس متوجه آن نخواهد شد.
    کوکائین و کراک چی هستند؟
    کوکایین، آلکالوئید اصلی برگ کوکا است که از برگهای بوته ای به نام (Ergthroxglom Coca) بدست می آید، که مرکز اصلی رویش آن آمریکای جنوبی است. کوکایین به عنوان ماده موثر در سالهای ۶۰ ۱۸۵۹ م. از برگ کوکا (تصویر ۱) مجزا و استحصال شد. کراک را نیز از کوکایین تهیه و در اواخر تابستان و اوایل پاییز سال ۱۹۸۵ م. به بازار شهر نیویورک عرضه کردند. کراک خطرناکترین ماده اعتیاد آوری است که تا کنون به بازار آمده و به حدی وابستگی آور است که یک بار مصرف آن، فرد را معتاد می کند. از نظر طبقه بندی فارماکولوژی، محرک سیستم اعصاب مرکزی است.
    کوکایین پودر سفید نرم شفاف کریستالی با طعمی تلخ است که اغلب با پودر تالک، یا ملین ها یا شکر مخلوط می شود و معمولا به صورت استنشاق، تزریقی، خوراکی یا دود کردن و گاهی هم به طریق پاشیدن روی دستگاه تناسلی مصرف می کنند.
    دود معمولی آن برای انفیه و استنشاق ۳۰ تا ۱۰۰ میلی گرم است و ۱۰ تا ۲۵ میلی گرم آن برای تزریق استفاده می گردد. کوکایین بی حس کننده موضعی است و به ندرت برای برخی از اعمال جراحی استفاده می شود.
    نامهای خیابانی آن Coke مخفف کلمه کوکایین (Cocaine)، Candy (شیرینی) ، Nose (بینی) ،Snow (برف) ، Happy (خوشحال، خوشبخت) و Dust (مواد گردی، گرد و خاک) می باشد.
    کراک آسیایی از کوکائین ساخته نشده است. کراک امروزی موجود در کشور ما که در حال تخریب مصرف کنندگان جوانش است، فقط فرمول قوی تری از هروئین است!
    کراک ایرانی خطرناک تر از کراک خارجی !
    در برخی موارد نیز از ضایعاتی که نمی توان از آن هروئین خالص بدست آورد کراک تولید میشود ، این کراک یکی از قویترین مواد مخدر محسوب شده و بشدت اعتیاد ایجاد میکند بطوریکه طی یکماه اول مصرف دائم از آن مقدار مصرف به ۳ یا ۴ برابر روز اول مصرف رسیده و تعداد دفعات مصرف روزانه به ۱۰ بار در روز (تقریبا ً هر ۲ ساعت یکبار) میرسد .
    کراک بسیار کوچک است؛ از نخود کوچکتر. به اندازه یک عدس حتی یک دانه ماش را به نوک سنجاق می چسبانند و همین اندازه می تواند بارها با یک سنجاق داغ دیگر مورد استفاده قرار گیرد.
    این ماده مخدر صنعتی بدلیل نداشتن بو و سهولت استفاده نسبت به سایر مواد مخدر باعث جذب مصرف کنندگان سایر مواد مانند تریاک گردیده است چرا که مصرف کراک به قدری آسان است که فرد در مدت ۵ دقیقه حتی در دستشوئی و با استفاده از فندک و نی یا لوله و سنجاق می تواند آنرا مصرف کند.
    تقریبا هرگونه حالت تحرک و نشاط روحی و جسمی که توسط مواد اعتیاد آور ایجاد شود، با حس بیحالی و لختی همراه خواهد بود و هر چقدر مقدار به اصطلاح “پرواز” شادمانه حاصل از این سوء مصرف، بالاتر باشد، “سقوط” و احساس خماری و افسردگی پس از آن شدیدتر و طولانی تر خواهد بود.
    اعتیاد از همین جا آغاز میشود زیرا نیاز به فرار از این حالت ناگوار، موجب مصرف مجدد کرک شده و پس از برطرف شدن تاثیر اولیه کرک، حالت افسردگی باز میگردد…و این چرخه همچنان ادامه میابد.
    کراک چطور در ایران رواج پیدا کرد؟
    خیلی از معتادان، وقتی به (ساقی) همیشگی خود مراجعه می کردند تا تریاک، هروئین یا مواد مشابه را تهیه کنند، با این جنس تازه مواجه می شدند که قوی، سریع و راحت بود و مهم تر از همه ارزان قیمت بود.
    این مادة جدید به سرعت بازار مصرف را از آن خود کرد و هنوز هم با سرعت در حال پیشروی است. جمعیت مخاطب آن نیز بیشتر در سنین ۲۰ تا ۳۰ سال هستند، هر چند که قسمتی از معتادان قدیمی را هم به خود جذب کرده است.
    روش های گسترش
    جنس جدید معمولا با استفاده از سه روش عمده گسترش پیدا می کند. کراک هم برای رواج بیشتر در میان جوانان از هر سة این روش ها استفاده کرد.
    اول این که کسانی که به هروئین اعتیاد دارند و می خواهند با کمک یک مادة دیگر، آن را ترک کنند، نوع مصرف را تغییر می دهند، در حالی که ماده جایگزین به مراتب خطرناک تر از اولی است.
    دومین روش گسترش، این است که برای تسکین عوارض مواد محرک یا توهم زا که معمولا در پارتی ها مصرف می شوند، می توان از جنس جدید استفاده کرد. این توصیه ای است که بچه های اهل «توهم» به هم می کنند تا سردرد و تنش های ناشی از آن را کاهش دهند. معمولا هم تصور می کنند که اعتیادآور نیست. مشکل این جاست که بلافاصله وابستگی ایجاد می شود، زیرا این مادة جدید، از مواد مشابه اعتیادآورتر است.
    سوم این که غیر از مدل لباس و آرایش مو، مصرف مواد مخدر هم به صورت یک «مد» از کشورهای غربی تقلید می شود. بنابراین اگر ماده ای که در غرب رایج است به ایران بیاید، به جهت حفظ کلاس و کسب پرستیژ، بازار مصرف تضمین شده ای دارد. جوانانی هستند که بنگ و حشیش و تریاک را نشانة عقب ماندگی و کریستال و آیس و اسید را نشانة پیشرفت می دانند.
    جوانانی که سابقة مصرف کراک دارند، آن را به تکه های سفیداب سنتی تشبیه می کنند با ظاهری سنگ مانند ولی متخلخل، سست و سفید رنگ که هیچ بوی خاصی ندارد.
    کراک به صورت تدخینی و تزریقی، مصرف می شود، در مدت بسیار کوتاهی اثر می کند. حتی مراحل تزریق آن هم ساده تر است.
    این ویژگی ها باعث شده کراک در پارتی ها و جمع های دوستانه، بیشتر رواج پیدا کند. دختران هم مصرف کنندة آن هستند و اگرچه به مقدار کمتری نشئه می شوند، ولی وابستگی بیشتری پیدا می کنند. آن ها که به دوستان خود به فرما می زنند استفاده از کراک را بعد از مصرف کریستال یا اسید پیشنهاد می کنند تا اثر محرک را کمتر کند.
    چگونه معتادین به کرک را تشخیص دهیم؟
    از جمله نشانه های اعتیاد به کراک می توان به :تغییرات بارز در شخصیت و رفتار، از دست دادن توجه و تمرکز ، کاهش وزن، ناپدید شدن لوازم قیمتی خانه و نداشتن توضیح قانع کننده برای مقدار پول خرج شده ، رفت و آمد با افراد معتاد، آشفتگی چشمگیر، رفتار کینه توزانه با افراد خانواده و دوستان ،برنامه خواب نامنظم ، بی توجهی به آراستگی ظاهری ، پارانویا شدید (سوء ظن به همه) ،بی قراری و
    یک نشانه ابتدایی سوء مصرف کرک، جدایی ناگهانی جسمی / روحی فرد از کانون خانواده و تغییر رفتار چشمگیر اوست. هرچند بسیاری از نشانه های زیر با مشکلاتی چون اختلالات احساسی یا گذراندن دوران سخت بلوغ مشابه است، اما هرگز نباید احتمال مصرف مواد محرک یا مخدر را از نظر دور داشت :
    تغییرات بارز در شخصیت و رفتار
    از دست دادن توجه و تمرکز
    کاهش وزن
    ناپدید شدن لوازم قیمتی خانه و نداشتن توضیح قانع کننده برای مقدار پول خرج شده
    رفت و آمد با افراد معتاد
    آشفتگی چشمگیر
    رفتار کینه توزانه با افراد خانواده و دوستان
    برنامه خواب نامنظم
    بی توجهی به آراستگی ظاهری
    پارانویا شدید (سوء ظن به همه)
    بی قراری
    اضطراب
    چرا هر روز آمار توزیع و مصرف کرک در جامعه بالاتر می رود ؟
    فروشندگان مواد مخدر علاقه بسیاری به فروش کرک دارند زیرا نه تنها ارزان تر از کوکائین است و راحت تر به فروش میرسد، بلکه مصرف آن هم ساده تر است و به ظاهر چندان “خطرناک” نمیرسد و از طرفی پنهان کردن آن هم ساده است.
    به این ترتیب فروش کرک در شهرهای بزرگ جهان و در مکانهایی مانند میادین شهر، مدارس، فروشگاههای بزرگ و … که پیش از این برای این تجارت مکانهایی بسیار خطرناک محسوب میشدند، به شدت افزایش یافته است.
    اثرات تخریبی مصرف موادی همچون شیشه، کریستال و کراک بین ۱۱۰ تا ۱۴۰ برابر تریاک و هروئین بر روی مغز و اعصاب می باشد.
    کراک شدیدا فرد مصرف کننده را دچار خواب آلودگی «چرت» میکند . مصرف مداوم این ماده مخدر در کوتاه مدت (مدت یکسال ) اثرات مخرب جبران ناپذیری در بدن فرد مصرف کننده اعم از عفونت اجزای داخلی بدن ، پوسیدگی دندانها ، سرطان حنجره و ریه ، نابودی ریه و کبد ایجاد میکند
    مصرف کننده، کراک را چه به طریق استنشاق یا پاشیدن روی توتون و ماری جوانا و چه از راه کشیدن با پیپ استعمال کند، دیگر نمی تواند از مصرف آن خودداری کند و باید پی در پی آن را استعمال نماید. خیلی سریع جذب ریه گشته و به مغز می رسد و حالت تهاجمی به مصرف کننده دست داده، باعث بزرگ شدن قلب، افزایش فشار خون می شود، به گونه ای شدیدتر از کراک پدیدار می گردد. اصولا فردی که کراک مصرف می کند، دیگر بر خود تسلط ندارد و گویا خودی خود را گم کرده است.
    کراک، هروئینی است که تا حد امکان اشباع شده یعنی یک گرم کراک از ۱۰ تا ۱۰۰گرم هروئین ساخته شده ولی قیمت آن هم قیمت هروئین و در بعضی مواقع، به مراتب ارزان تر از هروئین است. اعتیاد آن نسبت به هروئین بسیار شدیدتر و فوری تر و درمان اعتیاد به آن بسیار مشکل تر است.
    کراک ماده مخدر جدیدی است؛ یعنی در واقع با نام جدید معرفی شده. نوجوانان نمی دانند که بدتر از هروئین است بنابراین وحشتی که از هروئین دارند از کراک ندارند و اکثرا خیال می کنند کراک چیزی در حد قرص های روان گردان و اکستازی است. به همین دلیل از مصرف آن وحشت ندارند و این عامل شروع اعتیاد و علت فاجعه است.
    مصرف حتی یک بار کراک اعتیادآور است و این تفاوت اساسی کراک با قرص های اکستازی است که اگرچه در بلندمدت کشنده هستند اما اعتیاد با قدرت بالا ندارند. تبلیغات زیادی که شبانه روزی علیه قرص های اکستازی شده باعث شده که خطر کراک در سایه و پنهان باقی بماند.
    کراک بر خلاف هروئین، تریاک، حشیش و… بدون بوست و مصرف آن بسیار ساده و بدون نیاز به وسایل حجیم و صرف وقت است و فرد می تواند در حمام یا توالت، ظرف کمتر از ۱ الی ۲دقیقه مصرف کند.
    کراک بسیار کوچک است؛ از نخود کوچکتر. به اندازه یک عدس حتی یک دانه ماش را به نوک سنجاق می چسبانند و همین اندازه می تواند بارها با یک سنجاق داغ دیگر مورد استفاده قرار گیرد.
    بنابراین جاسازی آن بسیار ساده و خانواده ها به سادگی نمی توانند آن را کشف کنند؛ چیزی شبیه یک تکه گچ از دیوار کنده شده و به اندازه یک ماش که توجه هیچ کس را جلب نمی کند.
    معتاد به تریاک می تواند سال ها زنده بماند و زندگی عادی داشته باشد؛ حتی کار کند و خانوده اش را سرپرستی کند.حتی معتاد هروئین نیز اگر به طرف تزریق کشیده شود می تواند ۱۰ تا ۲۰سال زنده بماند اما معتادی که ۳ماه بعد از مصرف کراک تا ۳۰کیلو از وزن بدنش کم می شود آیا بیش از ۲سال زنده می ماند؟
    نشانه های هشدار دهنده در هنگام مصرف کراک
    به گفته معتادین به کرک حالات زیر در هنگام برطرف شدن آثار ماده محرک بروز میکنند :
    نگرانی و بیقراری برای تهیه مجدد کرک
    افسردگی شدید
    فقدان انرژی و بی اشتهایی
    بی خوابی
    داشتن احساساتی متناقض از عشق و تنفر نسبت به خود
    اثرات روانی مصرف کرک چیست؟
    شخصی که کرک مصرف میکند به سرعت در حالات و شرایط مختلف روانی در حرکت است که با خوشی و رضایت فراوان و احساس برانگیختگی و هیجان همراه است، سپس با کم شدن اثر این ماده، دلتنگی و افسردگی و متعاقب آن زودرنجی، بی خوابی و پارانویا بر شخص غلبه میکند.
    عوارض اجتماعی کراک:
    در میان افراد معتاد به هر گونه ماده اعتیاد آور، تهیه “مواد” در بسیاری از مواقع از راههای نامشروع و خلاف انجام میگیرد و بسیاری از کسانی که به کرک اعتیاد دارند نیز برای برآمدن از عهده مخارج تهیه مداوم آن به روشهای خلافکارانه دست میزنند.
    راه حل درمان اعتیاد به کراک چیست ؟
    مانند هر ماده مخدر دیگر کراک را هم می توان ترک کرد :
    روش درمان اعتیاد به کراک با متادون است، برای مرحله سم زدایینیز پروتکل های درمانی متفاوتی وجود دارد.
    سه درمان دارویی، سم زدایی فوق سریع URD که درد و خماری ندارد و رفع علائم ترک، درمان رفتاری و شناختی و درمان های اجتماعی و خانوادگی نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
    اما اگر فردی واقعا قصد دارد قبل از مرگ از شر این افیون خلاص شود باید بداند که شخص معتاد با آگاهی از مراحل مختلف سم زدایی، دارو درمانی، شرکت در جلسات و این مطلب مهم که درمان اعتیاد، بازگشت به زندگی و تولدی دوباره خواهد بود، به مراکز درمانی معتبر مراجعه نماید. همچنین دوستان و خانواده این افراد باید شرایط ناگوار آنها را درک نموده و در این راه از پشتیبانی او دریغ نورزند تا شخص معتاد بتواند با موفقیت و در زمان کوتاه تری به حالت طبیعی باز گردد.
    والدین مراقب باشید
    مواد مخدر و اعتیاد به آن خطرناکترین پدیده جامعه امروزی بحساب می آید که جز تباهی، نابودی، بیماری، پشیمانی و مرگ چیزی به دنبال نخواهد داشت.
    نتیجه و عاقبت افرادی که به مصرف مواد مخدر رو می آورند باید درس عبرتی برای افراد دیگر بخصوص جوانان باشد تا بخاطر شادی ها، خوشی ها و اثرات زودگذر و تحت تاثیر دوستان ناباب هرگز حتی فکر مصرف آنها را نیز به خود راه ندهند.
    معاشرت با دوستان ناباب، وجود معتاد در خانه، بیکاری، اختلافات خانوادگی و همچنین کنجکاوی از عوامل مصرف مواد مخدر در بین نوجوانان و جوانان ذکر می شود به همین دلیل خانواده باید در مقابل فرزندانشان به سوالات کنجکاوانه آنان با حوصله جواب دهند و دوستانشان را کنترل کنند.
    هچنین مواظب پول توجیبی فرزندانتان باشید. پول توجیبی زیاد در سیگاری شدن نوجوانان تاثیر بسیار زیادی دارد، همچنین قرار گرفتن در جمع دوستان ناباب و نداشتن قدرت «نه» گفتن آنها را به سوی مصرف مواد مخدر می کشاند.
    وقتی نوجوانان به مصرف مواد مخدر روی می آورند پس از مدتی دچار افسردگی شده و خودشان را از دیگران جدا می کنند همین رفتار باعث می شود که محیط مدرسه کم کم برایشان خسته کننده شده و در نهایت از درس و تحصیل ترد می شوند.
    حتی در بسیاری به دلیل اینکه فکر می کنند راهی برای بازگشت ندارند، دست به خودکشی می زنند. 

  • نه گفتن را برای توصیه مصرف مواد مخدر یاد بگیریم

    اعتیاد
    اعتیاد یعنی « وابستگی به مواد به گونه ای که کاملاً مضر به حال شخص و اجتماع باشد »

     

    و مواد به هر نوع ترکیب شیمیایی

    که باعث تغییر در کار کرد مغز شود گفته می شود ، این تغییر می تواند به صورت هیجان ، افسردگی ، رفتار ناهنجار ، عصبانیت ها یا اختلال در قضاوت باشد .
    گروههای مختلف مواد ( براساس اثرهای ناشی از آن )
    ۱) مواد مخدر ( افیونی )
    ۲) حشیش و ماری جوانا
    ۳) مواد محرک سیستم عصبی
    ۴) مواد کند ساز سیستم عصبی
    ۵) مواد توهم زا
    ۶) مواد استنساقی
    ۷) سیگار و نیکوتین
    ۱) گروه مواد مخدر
    این گروه شامل تمام موادی است که خاصیت منگی ، بی حسی ، بی دردی ، و تخدیر کننده دارند . این مواد می توانند طبیعی یا صنعتی باشند مواد مخدر طبیعی از مشتقات تریاک می باشند ( سوخته ) مورفین ، کدئین و هروئین از ترکیبات نیمه صناعی تریاک و متادون و پتدین جز مواد مخدر صناعی می باشند .
    الف) آثار مصرف مواد مخدر
    ـ مواد مخدر روی مغز تاثیر می گذارد . تفکر را کند کرده و واکنش را آهسته می سازد باعث ایجاد احساس شادی موقت و خیالبافی می گردد .
    ـ مواد مخدر روی بدن تاثیر می گذارد . باعث احساس رخوت و شل شدن عضلات ، ضعیف شدن تنفس ، کاهش ضربان قلب و فشار خون می گردد . کاهش اشتها ، یبوست ، تهوع و استفراغ از تاثیرات آن بر بدن است .
    ـ مواد مخدر باعث مرگ می گردد .
    ـ مواد مخدر به شدت اعتیاد آور است .
    مواد مخدر باعث اختلات جنسی می گردد .
    ـ مواد مخدر باعث تغییرات ظاهری نامناسب می شود رنگ پوست افراد معتاد به مواد مخدر کدر و لب های آنها تیره می شود به مدت سوء تغذیه ناشیب از کاهش اشتها افراد معمولاً دجار کاهش بافت عضلانی و کاهش وزن می شود .
    ـ مواد مخدر باعث اختلالات روانی می گردد . مواد مخدر باعث ایجاد بیماری های افسردگی ، شیدایی و یا مخلوطی از آنها می گردد ، این علائم به صورت تحریک پذیری ، انبساط خلق و افسردگی دیده می شود افراد معتاد دچار اختلالات خواب نیز می گردند .
    ـ معتادان تزریقی به بیماریهای خطرناکی مبتلا می شوند . تزریق مواد مخدر موجب ایجاد بیماری های وخیمی مثل ایدز ، هپاتیت B و هپاتیت C و سایر بیماری ها می شود . این بیماری ها به شرکای جنسی و نوزادان آنها نیز منتقل می شوند . عفونت بافت قلب ، کزاز و عفونت های پوستی و آبسه جلدی در این افراد شایع است .
    ب) علایم مصرف مواد مخدر :
    ـ سرخوشی
    ـ گیجی
    ـ اختلال عملکرد روانی
    ـ کاهش تنفس
    ـ تنگ شدن مردمک چشم
    ـ تهوع و استفراغ
    ج) علائم مسمومیت با مواد مخدر :
    ـ تنفس کم عمق
    ـ مردمک های خیلی کوچک ( ته سنجاقی )
    ـ پوست سرد
    ـ تشنج
    ـ اغما
    ـ مرگ
    د) علائم عدم استفاده از مواد مخدر ( علایم ترک ) در فرد معتاد چنین است :
    ـ درد عضلانی اسکلتی
    ـ لرز ـ بیقراری
    ـ آبریزش بینی و چشم ها
    ـ تعریق ـ اسهال
    ـ به هم خوردن وضع خواب
    ۲) گروه حشیش و ماری جوانا
    این گروه از مواد از زمان های دور مصرف می شده و از گیاه شاهدانه به دست می آید قسمت های مختلف آن برای تهیه موادی که حشیش ، ماری جوانا و روغن از آن جمله هستند ، استفاده می شوند . حشیش را دود کرده یا با روش هایی می خورند . شکل حشیش به صورت ماده ای خمیری و سیاه تا قهوه ای است . ماری جوانا به شکل بوته خرد شده وجود دارد.
    الف) علائم مصرف حشیش و ماری جوانا :
    ـ قرمزی چشم ها
    ـ نبض تند ( ضربان قلب تند )
    ـ افزایش اشتها ، خشکی دهان
    ـ سرگیجه و عدم تعادل
    ـ توهم داتشن و هذیان ( دیدن و شنیدن یا ادراک چیزهایی که وجود ندارد . )
    ـ اضطراب
    ـ اختلال توجه ، تمرکز ، حافظه و قضاوت
    ب) علائم قطع مصرف :
    توجه : در صورت فطع مصرف پس از مصرف دراز مدت ، این علائم پس از چند ساعت ایجاد می گردد.
    و ۴ تا ۵ روز ادامه می یابد .
    ـ تحریک پذیری ، بیقراری و اضطراب
    ـ لرزش دست
    ـ کاهش انرژی
    ـ بی اشتهایی
    ـ میل به مصرف
    ۳) مواد محرک سیتم عصبی
    این مواد دستگاه اعصاب مرکزی را تحریک نموده و سرعت عملکرد آن را زیاد می کنند ( مثل کوکائین و آمفتامین ، اکستا سی و.. )
    انواع کوکائین :
    این مواد از گیاه کوکا بدست می آید . و به صورت پودر سفید بدون بو و تلخ مزه است ، در بیشتر موارد آن را از طریق بینی استنشاق می کنند ، نوع دیگر آن وجود دارد که قابل دود کردن است تزریق آن بسیار نادر ولی فوق العاده خطرناک است . آثار آن سریع بوده و نیم ساعت تا یک ساعت طول می کشد . بنابراین برای حفظ اثر آن مصرف مکرر آن لازم است .
    آمفتامین ها :
    ابتدا برا ی مصارف درمانی ساخته شده اند و در حال حاضر تنها در موارد معدودی در درمان کاربرد دارد . انواع غیر قانونی آن به صورت پودر ، قرص ، کپسول و در رنگ های مختلف در دست است.نام های خیابانی آن کریستال ، یخ ، و سرعت است .
    اکستاسی ـ یک آمفتامین توهم زا است ، به شکل قرص و. کپسول و رنگ های مختلف به صورت غیر قانونی ساخته می شود و به نام های X , و XTC و قرص شادی معرف است . این ماده به صورت خوراکی و اغلب در میهمانی های رقص خاص طولانی مدت و وحشیانه و کلوپ شبانه استفاده می شود .
    علائم مصرف :
    الف) کوکائین :
    ـ چشم قرمز رنگ
    ـ آبریزش
    ـ تغییرات گروه دوستان
    ـ تغییر وضع عقلی یا رفتاری
    ـ بی توجهی ـ افسردگی ـ خستگی
    ـ عدم علاقه به مدرسه ، فامیل و فعالیت های قبلی
    ـ نیاز مکرر به پول ( قرض کردن )
    ب) اکستاسی:
    ـ مشکلاتی در به خاطر آوردن
    ـ عدم هماهنگی و کنترل
    ـ گیج خوردن
    ـ از دست دادن ناگهانی هوشیاری
    افسردگی
    ـ مشکلات خواب
    ج) آمفتامین ها:
    ـ خشکی دهان
    ـ تعریق
    ـ تغییر الگوی خواب
    ـ تغییر الگوی غذا
    ۴) مواد کند ساز سیتم عصبی
    این مواد عموماً عملکرد دستگاه عصبی را کند می سازند و شامل داروهای مسکن خواب آور و الکل می باشند . دیازپام ، فنوباربیتال ـ آلپرازولام ( زاناکس ) لورازپام و … از این گروه می باشند .
    د) علائم مصرف این مواد :
    ـ آرامش و خواب
    ـ ضعف هماهنگی در حرکات
    ـ اشکال قضاوت و تمرکز
    ـ سخنان بریده بریده و تاری دید .
    در صورت عدم مصرف علایم عبارتند از :
    ـ اضطراب ، بی خوابی
    ـ احساس ضعف و تهوع
    ـ افزایش دمای بدن
    ـ آشفتگی روانی
    ـ توهم و تشنج
    ۵) گروه توهم زا :
    این گروه از مواد بر فرآیند های ذهنی افراد تاثیر می گذارند ، شایعترین این مواد که مورد سوء مصرف قرار می گیرند ال . اس دی ( LSD ) می باشد که از یک نوع قارچ به صورت نیمه مصنوعی بدست آوردند . از نظر ظاهری ماده ای سفید رنگ است که معمولاً به صورت قرص موجود است .
    مواد توهم زا روی مغز اثر میگذارد و باعث بروز احساسات غیر واقعی ـ و بی علاقگی به زندگی می گردد .
    ۶) گروه استنشاقی :
    این مواد معمولاً از راه بینی و به وسیله حس بویایی مصرف می شوند . بنزین ـ حلال ها ُواکس و …. از این گروه هستند . که می توانند مورد سوء مصرف قرار گیرند این گروه از مواد نیز باعث آسیب زدن به سیستم اعصاب ، قلب ، روان و بدن میگردند .
    « نه » گفتن را بیاموزیم .
    همه ما روزی به دنیا آمده ایم . به تدریج رشد کردیم و با حمایت والدین یا دیگر افراد بزرگ شدیم به یاد بیاوریم که والدین مان در هنگام انجام هر کاری مراقب بودند و به یاد آوریم که آنها بسیاری از تصمیمات را تائید یا رد می کردند . اکنون ما تکامل یافته ایم و به تدریج این وظایف را به عهده گرفته ایم . بنابراین چون ما مسئول مراقبت از خودمان شده ایم ما مسئول هستیم که در مواقع مورد نیاز بگوئیم « نه »
    چگونه به مصرف مواد بگوئیم « نه »
    ۱) شرایط را در ک کنید . متوجه باشید که چه اتفاقی در حال رخ دادن است .
    ۲) در ذهنتان دلایل خود برای « نه » گفتن را مرور کنید . مصرف مواد غیر قانونی است . به مغز و بدن شما آسیب می رساند و د رنهایت شما را گرفتار می نماید .
    ۳) بگوئید « نه » نه گفتن شما در موقعیت صحیح نشان دهنده قدرت شماست .
    ۴) پیشنهاد دیگری بدهید . اگر دوست شماست و می خواهید دوستی تان را ادامه دهید .
    پیشنهادات دیگری برای گذراندن وقت ارایه دهید . ( رفتن به سینما ، پارک ، بازی و ورزش و …. ) اگر طرف مقابل شما به نه گفتن شما احترام نمی گذارد ، دوست شما نیست .
    ۵) از محل بروید . اگر فرد مقابل شما دوست شما نیست یا به پاسخ منفی شما احترام نمی گذارد .و اصرار می کند ، آنجا را ترک کنید .
    توصیه های مفید به دیگران برای ترک اعتیاد
    ـ خطرات و عواقب مصرف مواد را برای او توضیح دهید .
    ـ به او بگوئید که با ترک اعتیاد ، عوارض جسمی ، به زودی بر طرف می شود .
    ـ توضیح دهید به او کمک خواهد شد که با تحمل کمترین مشکلات اعتیاد خود را کنار بگذارد .
    ـ دوستتان را مطمئن کنید که با تصمیم قطعی ، می تواند موفق شود .
    ـ به او یادآوری کنید که هر چه زودتر اقدام کند .
    ـ از او بخواهید از خانواده و نزدیکان کمک بگیرد .
    ـ او را مطمئن سازید که با ترک اعتیاد ، دوستان جدیدی پیدا می کند.
    ـ فرد را به کوشش برای ترک تشویق کنید تا حتی در صورت عدم موفقیت ، قبلی باز هم تلاش کند.
    ـ او را به یکی از مراکز معتبر درمان اعتیاد راهنمایی کنید .

     

  • روزهای بعد از درمان اعتیاد

    بسیاری از شرکت های بیمه گذار هزینه بستری بیمار را در بیمارستان به دلیل ترک مواد مخدر تقبل نمی کنند.

     

    این موضوع یکی ازعلل درمان اعتیاد به صورت سرپایی در مراکز درمان با متادون و یا سایرکلینیک های ترک اعتیاد است. معمولا بیمارانی مانند مورد معرفی شده شماره قبل، زمانی در مراکز درمانی دیگر مانند بیمارستان بستری می شوند که هم زمان از بیماری دیگری نیز رنج می برند و درمان اعتیادشان برای بهبود بیماری همراه ضروری است (مثلا سکته قلبی حاد). درمان این نشانگان در چنین بیماری کار ساده ای نخواهد بود.
    درمان کوتاه مدت و درازمدت
    هدف اولیه در برخورد با این گونه بیماران، درمان بیماری حاد و ثابت نمودن وضعیت فرد دچار نشانگان ترک است. در درمان بیمارانی که علاوه بر یک بیماری حاد، علایم ترک را نیز نشان می دهند و تمایلی برای درمان درازمدت اعتیادشان ندارند، معمولا از روش سم زدایی کوتاه مدت تدریجی استفاده می شود. می توان از متادون یا بوپرونورفین برای درمان نشانگان ترک و نیز درمان درازمدت تر اعتیاد بیمار به مواد مخدر، چه در درمانگاه های سرپایی و چه در بیمارستان ها بهره جست.
    غالبا درمان سم زدایی کمتر از ۲ هفته به طول می انجامد و دستورالعمل های متعددی درمورد نحوه انجام آن در دسترس است. تحقیقات اخیر استفاده از بوپرونورفین را به عنوان داروی خط اول درمان نسبت به متادون ارجح می دانند. در صورتی که فرد بیمار دچار نشانگان ترک و بیماری حاد هم زمان، تمایل به ترک دراز مدت مواد مخدر داشته باشد، باید پیشنهاد آغاز درمان نگه دارنده با آگونیست های مجاز مخدر در همان زمان بستری به بیمار ارایه شود. مزیت استفاده از درمان نگه دارنده با آگونیست های مجاز مخدر در کاهش عوارض و مرگ و میر نسبت به روش های سم زدایی به خوبی به اثبات رسیده است.
    اغلب پزشکان می دانند که متادون بدنه فارماکولوژیک اصلی درمان اعتیاد به مواد مخدر است، ولی این دارو تنها برای درمان وابستگی به مواد مخدر در خلال برنامه های ترک اعتیاد مراکز مسوول و یا به هنگام بستری بیماران معتاد در بیمارستان به دلیل مسایل حاد دیگر قابل تجویز است. داروی موثر دیگر، بوپرنورفین است. از این دارو هم در درمان نشانگان ترک و هم به عنوان درمان نگه دارنده در ترک دراز مدت مواد مخدر کاربرد دارد. تجویز بوپرنورفین در مراکز ترک به صورت سرپایی، به کاهش مصرف مواد مخدر و نیز لطمات ناشی از بیماری های جسمی و روحی همراه با اعتیاد منجر شده و افزایش پایبندی بیمار را به ادامه درمان به همراه دارد. بررسی های بالینی نشان داده که پاسخ به درمان بیمارانی که برای مدت بیشتری تحت درمان نگه دارنده با بوپرنورفین قرار می گیرند، نسبت به کسانی که تنها طی دوره کوتاه سم زدایی بوپرنورفین دریافت می کنند، بهتر است.
    همان طور که قبلا در شرح حال بیمار معرفی شده خواندید، اولین تشخیص پزشک معالج در برخورد با وی، نشانگان ترک مواد مخدر بود. حتی زمانی که شک بسیار قوی به حضور این تشخیص وجود دارد، اخذ شرح حال و انجام معاینه فیزیکی کامل و درخواست آزمایش های لازم نباید نادیده گرفته شود. در مورد بیمار ما، حضور درد منتشر شکمی می توانست شک پزشک را به احتمال حضور تشخیص های دیگر برانگیزد، ولی خمیازه کشیدن های مکرر، اشک ریزش، بی قراری و سریع بودن تنفس و ضربان قلب بیمار کاملا با علایم نشانگان ترک هم خوانی داشت.
    حساس نبودن شکم بیمار در معاینه بالینی نیز به نفع همین تشخیص بود. اگرچه به نظر نگارنده، حتی اگر نشانگان ترک، تنها عارضه نیازمند درمان بیمار به شمار می آمد، تجویز ابتدایی مورفین وریدی، انتخاب مناسبی برای این کار نبود. روش مناسب تر می توانست شامل درمان سم زدایی با استفاده از بوپرنورفین یا متادون و تبدیل آن به درمان دراز مدت نگه دارنده با هر یک از این دو دارو باشد. هرچند به علت دل درد با منشا ناشناخته بیمار، تجویز مورفین وریدی نیز قابل توجیه است. به علاوه، تجویز بوپرنورفین برای بیماری که احتمال دارد نیاز به جراحی پیدا کند، ممکن است درمان های ضددرد جراحی را با مشکل مواجه سازد. این دارو یک آگونیست نسبی مخدر است و به شدت به رسپتورهای اوپیوئید متصل می شود، لذا مقادیر معمول داروهای مسکنی که در جراحی به کار می روند، قادر به جدا کردن آن از رسپتورها نبوده و در نتیجه ممکن است پاسخ ضد درد مطلوب در بیمار ایجاد نشود.
    ادامه ماجرا
    با وجود افزایش مقدار متادون، دل درد بیمار قطع نشده، شدیدتر شد. در طول شب با پزشک کشیک تماس گرفته شد. پرستار به وی گفت که بیمار درخواست می کند برای تسکین دردش داروی قوی تری دریافت نماید. پزشک کشیک تصور نمود که یا بیمار با تظاهر به تشدید علایم، به دنبال دریافت مخدر است و یا متادون دریافتی برایش کافی نبوده است. او نیز به جای ارزیابی مجدد بیمار، میزان متادون بیمار را اضافه نمود، ولی در طی شب باز هم دل درد و تاکیکاردی وی ادامه یافت.
    صبح روز بعد درد و تاکیکاردی بیمار بسیار شدت یافت و دچار افت فشارخون شد که به شدت مطرح کننده عفونت احتمالی بود. برای بیمار درخواست سی تی اسکن شکم داده شد وتزریق مایعات وریدی فراوان آغاز گردید. در تصویر برداری انجام شده، سوراخ شدگی روده بزرگ احتمالا به دنبال دیورتیکولیت دیده می شد. با مشخص شدن تشخیص، بیمار تحت عمل جراحی موفقیت آمیز برداشت روده بزرگ قرار گرفت و ۲ هفته بعد از بیمارستان مرخص شد.
    بدتر شدن وضعیت بیمار به وجود درمان با آگونیست های مخدر باید شک به وجود عارضه ای دیگر را برای پزشکان ایجاد می نمود. متاسفانه ذهنیت موجود در مورد بیماران دچار اعتیاد، در بسیاری از مواقع باعث تشخیص نادرست و یا دیرهنگام بیماری این افراد می شود. در مورد این مطلب که پیش داوری ذهنی منفی در مورد بیماران دچار اعتیاد، به تشخیص دیرهنگام و یا نادرست بیماری منجر شده و عاقبت بیمار را به مخاطره می اندازد، اتفاق نظر وجود دارد.
    با در نظر گرفتن اثرات بی شمار اعتیاد بر مبتلایان به این عارضه وجامعه آنان و نیز موجود بودن درمان های موثری که اثر بخشی آنان در درمان این عارضه به اثبات رسیده، جای بسی تاسف است که پزشکان در جهت غربالگری، شناسایی و درمان مناسب این بیماری اقدام نمی کنند. چگونه می توان مطمئن شد که بیماران دچار وابستگی به الکل یا مواد مخدر، خدمات بهداشتی درمانی با کیفیت و برابر با سایر بیماران عادی دریافت می کنند؟ اولین گام در راه رسیدن به این مطلوب، باور این نکته است که اعتیاد یک بیماری مزمن است و درمان آن نیازمند زمان و حوصله بسیار. بهبود سطح آموزشی در مورد بیماری سوء مصرف مواد برای دانشجویان و پزشکان شاغل نیز می تواند به ارتقای کیفیت ارایه خدمات منجر شود. بیمارستان ها و سایر مراکزبهداشتی ـ درمانی نیز باید با ایجاد ساختارهای کارآمد، زمینه را برای درمان موثر اعتیاد به مواد مخدر و نیز نشانگان ترک آن فراهم سازند. 

  • معتادان را به زور وادار به ترک اعتیاد نکنید

    حدود هزار کمپ ترک اعتیاد در کشور وجود دارد که اکثر آنها غیرقانونی است و برخی اقدامات غیرعلمی در آنها صورت می گیرد

    که حتی بعضی اوقات به مرگ معتادان منجر می شود...
    وزارت بهداشت مهلت ۶ ماهه ای برای این کمپ ها تعیین کرده تا استانداردهای لازم را برای درمان معتادان رعایت کنند. اما شاید این سوال در ذهن شما هم نقش بسته باشد که اصلا یک کمپ استاندارد چه خصوصیاتی دارد؟ دکتر سعید صفاتیان، معاون سابق درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر، به این سوال پاسخ می دهد.
    آقای دکتر! اخیرا وزارت بهداشت مهلت ۶ماهه ای برای کمپ های ترک اعتیاد تعیین کرده تا از استانداردهای لازم برای ادامه فعالیت برخوردار شوند. یک کمپ استاندارد چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟
    ـ مهم ترین نکته در کمپ های ترک اعتیاد این است که کمپ ها باید با استفاده از روش های غیردارویی، فرد معتاد را به ترک سوق دهند و مداخلات درمانی در این مرکز نباید انجام شود. یک کمپ استاندارد باید از ۲ جهت استاندارد باشد؛ یکی اینکه دارای مجوز از سازمان بهزیستی باشد و دومین مورد، ساختار فیزیکی این کمپ هاست که باید در شرایط مناسبی برای معتادان خدمات ارایه کنند.
    این پروتکل شامل چه مواردی است؟
    ـ این پروتکل را بهزیستی برای کمپ های ترک اعتیاد تدوین کرده اما معمولا وزارت بهداشت، آن را قبول ندارد. به عنوان نمونه، این کمپ ها اکثرا توسط افرادی که قبلا اعتیاد داشتند، اداره می شود اما وزارت بهداشت در مورد این موضوع بحث دارد و می گوید کسانی که مشکلات قانونی دارند، نمی توانند کمپ را اداره کنند و از طرف دیگر، فرد معتادی که ۱۵ سال اعتیاد داشته در این مدت با قانون درگیر بوده و شاید برای چنین مسوولیتی ساخته نشده باشد. اما در تمام دنیا چنین کمپ هایی توسط افرادی که معتاد بوده و ترک کرده اند اداره می شود. نکته مهم دیگر درمان غیردارویی است که در این پروتکل وجود دارد اما وزارت بهداشت در این مورد نیز با بهزیستی همسو نیست.
    فقط فردی که معتاد بوده و ترک کرده، می تواند مسوول چنین کمپ هایی باشد؟
    ـ برمبنای پروتکل بهزیستی، افرادی که قبلا معتاد بودند و ترک کرده اند، می توانند کمپ ترک اعتیاد احداث کنند و البته این موضوع به این معنی نیست که یک فرد عادی نمی تواند مجوز چنین کمپ هایی را بگیرد. اما نکته اینجاست که فردی که اعتیاد داشته و ترک کرده، بهتر می تواند یک کمپ را اداره کند.
    معتادی که سال ها مواد مخدر مصرف می کرده، نیازمند دارو نیست؟
    ـ ببینید؛ در تمام دنیا کمپ ها با روش غیردارویی، فرد معتاد را تشویق به ترک می کنند و از نظر من حضور پزشک در این کمپ ها الزامی نیست. اما این معنی اش این نیست که معتاد اصلا به درمان دارویی نیاز ندارد بلکه کمپ ها باید زیر نظر مراکز درمانی باشند که اگر فرد معتاد دچار مشکل شد، سریعا به این مراکز ارجاع داده شود. به اعتقاد من هر ۵ تا ۱۰ کمپ ترک اعتیاد باید به یک مرکز متادون وصل باشد و پزشک و روان پزشک در آنجا حضور داشته باشند. فرد معتاد باید ۲۱ روز به صورت شبانه روزی در این کمپ ها اقامت داشته باشد. هر روز صبح ساعت ۸ بیدار شود؛ در کلاس های آموزشی و ورزشی شرکت کند و بعد به صورت گروهی دسته بندی می شوند. هر گروه یک لیدر دارد که کارهای گروه را انجام می دهد و در این کمپ ها، روش زندگی کردن به آنها آموزش داده می شود و نقش حمایت های اجتماعی و مددکاری اجتماعی در این کمپ ها بسیار بااهمیت است. علاوه بر آن بعد از این دوره ۲۱ روزه فرد معتاد باید ۶ ماه زیر نظر کمپ، مددکار اجتماعی و مراکز درمانی باشد. اما معمولا خانواده ها به دلیل اینکه خسته می شوند، درمان را به طور کامل انجام نمی دهند و ممکن است فرد معتاد دوباره سراغ اعتیاد برود. در واقع در این مدت ۲۱ روزه، فرد معتاد سم زدایی می شود و پس از آن باید تا ترک کامل درمان معتاد پیگیری شود و خانواده فرد معتاد موظف است به صورت دایم با مراکز درمانی و کمپ در تماس باشد تا درمان کامل فرد صورت گیرد.
    بسیاری از کمپ های ترک اعتیاد رفتارهایی غیرعلمی و حتی غیرانسانی انجام داده اند که در مواردی معتادان را به کام مرگ برده. نظارتی روی این مراکز انجام نمی گیرد؟
    ـ تقریبا هزار کمپ ترک اعتیاد غیرقانونی داریم که اقدام های درمانی آنها غیرعلمی است. اگر چنین اقدام هایی در این کمپ ها صورت می گیرد به دلیل نبود نظارت جدی و مستمر روی این مراکز است و نمی توان گفت کمپ های ترک اعتیاد همه مشکل دار هستند. ما ۲ نوع کمپ داریم؛ کمپ های اجباری و کمپ های اختیاری. کتک زدن معتاد مربوط به کمپ های اجباری است. به عنوان نمونه خانواده ای که از دست فرزند معتادش مستاصل شده و نمی داند چه کار کند با چنین مراکزی تماس می گیرد و فرزند معتاد را با زور و کتک می برند. ما معتقدیم کمپ های اجباری باید تعطیل شوند و سیستم های درمان علمی باید افزایش پیدا کنند تا چنین مراکزی از بین برود.
    معتادانی که روانگردان مصرف می کنند نیز می توانند به کمپ ها مراجعه کنند؟
    ـ مواد روانگردان، بیشتر تاثیرات روحی مانند اضطراب، افسردگی و توهم روی فرد می گذارد و چون روش های درمان این کمپ ها غیردارویی است، چنین کمپ هایی برای این معتادان مناسب هستند؛ البته در صورتی که با یک مرکز درمانی در تماس باشند.
    چه توصیه ای به خانواده ها برای مراجعه به چنین مراکزی دارید؟
    ـ اولین نکته این است که فرد معتاد را به زور به مراکز ترک نبرند چون این کار اشتباه است. حتی اگر معتادی تمایلی برای ترک نداشت نباید به زور ترکش داد چون تا زمانی که فرد معتاد خودش نخواهد که ترک کند، نمی توان برایش کاری کرد. اول باید به مراکز درمانی مراجعه کنید و از آنها کمک بخواهید یا با شماره ۰۹۶۲۸ (خط مشاوره) تماس بگیرید و راهنمایی های لازم را دریافت کنید سپس اگر خواستید فرزندتان را به کمپ ببرید؛ البته کمپی که دارای مجوز رسمی از سازمان بهزیستی باشد. به عنوان نمونه فردی که هرویین مصرف می کرده، درمان غیردارویی برایش بسیار طولانی است و ممکن است یک سال طول بکشد بنابراین پیگیر درمان فرد معتاد باشید. 

نظرتان را بنويسيد

کامل‌کردن فيلدهاي علامت‌دار شده با (*) ضروري است. کد HTML قابل پذيرش نيست.

خبرنامه

ارتباط با ما

آدرس : خیابان 20 متری فلاح - روبروی مسجد جامع ابوذر - طبقه 2 - درمانگاه داریوش - کلینیک ترک اعتیاد پردیس

تلفن :55704427 -55134200 -09123072165

ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

Top of Page